قبل از هر چیز باید از همه دوستان عزیز بخاطر غیبت چند هفته ای در فضای وب که بخاطر پیش آمدن یک مشکل فنی بوده است عذر خواهی کنم. بویژه از دوستان وبزرگوارانی که با ارسال پیام و نیز گذاشتن پیغام در بخش نظرات وبلاگ کازرون ندا حقیر را مورد امتنان و لطف خود قرار دادند تشکر می کنم.

واقیت این است که بویژه از مهر ماه 1388 تا کنون تمرکز اصلی خود را بر تهیه و تدوین چند طرح تحقیقاتی و نیز ارائه چندین مقاله علمی – پژوهشی مصروف داشته ام، از این رو توفیق کمتری یافته ام تا مطلبی را در وبلاگ خود تقدیم دوستان کنم. جهت اطلاع دوستان به عرض می رسانم، از آن موقع تا کنون بیش از 12 مقاله علمی – پژوهشی به کنفرانس ها داخل و خارج از کشور و نیز مجلات علمی – پژوهشی ارائه داده ام. اخیرا نتایج مطالعاتی که در زمینه توسعه صنعت توریسم در منطقه سیستان انجام داده ام را در قالب مقاله ای به همایش سراسری جغرافیا، توسعه،دفاع و امنیت در جنوب شرق کشور (http://www.gdds.ihu.ac.ir) که در تاریخ 4 و 5 خردادماه 1389 برگزار گردید ارائه کردم که برای ارائه به صورت سخنرانی پذیرفته شد.

کلیاتی از مقاله فوق در قالب مصاحبه با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه سیستان و بلوچستان را مطرح شده است که جهت آگاهی عزیزان عین خبر مزکور تقدیم دوستان عزیز می گردد.

و اما خبر:

892-39714-5 كد خبر. 

عضو هیات علمی دانشگاه زابل گفت: منطقه جنوب شرق ایران با مركزیت استان سیستان و بلوچستان و با گستره وسیع جغرافیایی كه داراست می تواند یكی از مستعدترین كانونهای توسعه اكوتوریسم دركشور مطرح و هدف گذاری شود.

دكتر غریب فاضل نیا در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه سیستان و بلوچستان، افزود: استان با برخوداری از تنوع جغرافیایی و اقلیمی كه انواع جاذبه های زیست محیطی را در بر دارد و همچون دریاچه، روخانه، سواحل دریا، قله كوهستانی، بیابان و صحاري و پدیده های نادر گل افشان یكی از قطب های عظیم گردشگری منطقه و كشور محسوب می شود.

عضو هیات علمی دانشگاه زابل در ادامه گفت: به موازات گسترش و رونق صنعت توریسم نگرانی هایی بویژه در زمینه تغییرات فضا و چشم اندازهای جغرافیایی وجود داشته كه این نگرانی توسعه و رواج این نوع گردشگری در همه كشورها را با وسواس همراه كرده است.

فاضل نيا با اشاره به اینكه كشور ایران نیز بواسطه برخورداری از تنوع جغرافیایی و اقلیمی ویژه و نیز وجود انواع جاذبه های زیست محیطی جزء پنج كشور برخوردار از تنوع اقلیمی است بیان كرد: این شاخه های مهم از توریسم در كشور ایران چندان مورد توجه واقع نشده كه با یك ظرفیت شناسی، هدف گذاری و تبیین سیاست ها و خطی و مشی ها می تواند جاذبه های كشور را به همه دنیا شناسایی كند.

منبع:

http://sb.isna.ir/Default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=3286

تأملی بر مباحث مطرح شده در خصوص مسائل اخیر شهرستان کازرون

و ارائه یک پیشنهاد

پیش درآمد:

 اولین سال از آغاز دهه چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی را در شرایطی آغاز می کنیم که علیرغم اقدامات بایسته و شایسته تقدیر ادوار گذشته برای توسعه و پیشرفت شهرستانمان، هنوز هم تا رسیدن به جایگاه درخور نام آن فاصله زیادی داریم. متأسفانه هنوز هم غالب پتانسیل ها و ظرفیت های توسعه شهرستانمان مغفول  و متروک مانده و بر تارک جبینش همچنان چهره کریة فقر، بیکاری، نابرابری ، تبعیض و بویژه تبعیض مکانی، رخ نمایی می نماید. 

   تلخ است، ولی گریزی نیست که باید گفت این همه غالباً ناشی از تنگ نظری ها، خودخواهی ها، اتخاذ سیاستهای نابخردانه، غیر عقلایی ، غیر کارشناسی، خلق الساعه و احساسی  ونیزپاسخ گونبودن مسئولین در برابر قانون ومردم و در کل مدیریت ناکارآمد، ناهماهنگ و واگرای توسعه در سطح شهرستان، می باشد. اخیراً نیز متأثر از رویه بعضاً نامعقول، ناموجه وبی قاعده تغییرات در تقسیمات کشوری در سطح کشور، شاهدکشان کشان طرح ایده انفکاک وانشقاق  واحد های سیاسی شهرستان می باشیم.

در چنین وضعیتی کاملاً طبیعی است که همچنان می بایست، شاهدکوچ فوج فوج نخبگان علمی و اقتصادی شهرستان باشیم و افق آینده نیزبرای فرزندان این مرزوبوم ابهام آلود و مأیوس کننده تصور شود. 

  این در حالی است که به زعم غالب اندیشمندان، صاحب نظران  و دلسوزان توسعه شهرستان،  سرزمین پهناور کازرون ، با هویت واحد و یکپارچه، سر شار از قابلیتها و پتانسیلهای محیطی و انسانی بالقوه، متروک مانده و ناشناخته است. یقین دارم،  می توان با اتخاذ و اعمال سیاستهای بخردانه، تهیه و تدوین برنامه های آمایش سرزمین و اسناد چشم انداز توسعه بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت، و نیز استفاده از فرصت های قابل توجه موجود و پیش رو، زمینه رشد، شکوفایی و اعتلای کازرون را فراهم آورد و آن را به جایگاهی که شایستگی آن را دارد رساند. 

   بدون شک این امر مستلزم حاکمیت نگرش علمی و منطقی، باز ساخت و کارآمد سازی ساختارهای نهادی - سازمانی، بهره گیری از تمام ظرفیت های علمی، مدیریتی، اتحاد، همدلی و هماهنگی مسئولین ومهمتراز آن بکارگیری نیروهای با تجربه، کارآمد، متعهد، متخصص و دلسوز می باشد. علاوه بر آن، باید توجه داشت، این مهم تحقق نمی یابد، مگر در سایه توجهات و الطاف الهی و نیز خواست و اراده عمومی مردم که در قالب حضور ومشارکت مستمر ومؤثردر کلیه امور عینیت می یابد.    

واما بعد: