تأملی بر مباحث مطرح شده در خصوص مسائل اخیر شهرستان کازرون

و ارائه یک پیشنهاد

پیش درآمد:

 اولین سال از آغاز دهه چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی را در شرایطی آغاز می کنیم که علیرغم اقدامات بایسته و شایسته تقدیر ادوار گذشته برای توسعه و پیشرفت شهرستانمان، هنوز هم تا رسیدن به جایگاه درخور نام آن فاصله زیادی داریم. متأسفانه هنوز هم غالب پتانسیل ها و ظرفیت های توسعه شهرستانمان مغفول  و متروک مانده و بر تارک جبینش همچنان چهره کریة فقر، بیکاری، نابرابری ، تبعیض و بویژه تبعیض مکانی، رخ نمایی می نماید. 

   تلخ است، ولی گریزی نیست که باید گفت این همه غالباً ناشی از تنگ نظری ها، خودخواهی ها، اتخاذ سیاستهای نابخردانه، غیر عقلایی ، غیر کارشناسی، خلق الساعه و احساسی  ونیزپاسخ گونبودن مسئولین در برابر قانون ومردم و در کل مدیریت ناکارآمد، ناهماهنگ و واگرای توسعه در سطح شهرستان، می باشد. اخیراً نیز متأثر از رویه بعضاً نامعقول، ناموجه وبی قاعده تغییرات در تقسیمات کشوری در سطح کشور، شاهدکشان کشان طرح ایده انفکاک وانشقاق  واحد های سیاسی شهرستان می باشیم.

در چنین وضعیتی کاملاً طبیعی است که همچنان می بایست، شاهدکوچ فوج فوج نخبگان علمی و اقتصادی شهرستان باشیم و افق آینده نیزبرای فرزندان این مرزوبوم ابهام آلود و مأیوس کننده تصور شود. 

  این در حالی است که به زعم غالب اندیشمندان، صاحب نظران  و دلسوزان توسعه شهرستان،  سرزمین پهناور کازرون ، با هویت واحد و یکپارچه، سر شار از قابلیتها و پتانسیلهای محیطی و انسانی بالقوه، متروک مانده و ناشناخته است. یقین دارم،  می توان با اتخاذ و اعمال سیاستهای بخردانه، تهیه و تدوین برنامه های آمایش سرزمین و اسناد چشم انداز توسعه بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت، و نیز استفاده از فرصت های قابل توجه موجود و پیش رو، زمینه رشد، شکوفایی و اعتلای کازرون را فراهم آورد و آن را به جایگاهی که شایستگی آن را دارد رساند. 

   بدون شک این امر مستلزم حاکمیت نگرش علمی و منطقی، باز ساخت و کارآمد سازی ساختارهای نهادی - سازمانی، بهره گیری از تمام ظرفیت های علمی، مدیریتی، اتحاد، همدلی و هماهنگی مسئولین ومهمتراز آن بکارگیری نیروهای با تجربه، کارآمد، متعهد، متخصص و دلسوز می باشد. علاوه بر آن، باید توجه داشت، این مهم تحقق نمی یابد، مگر در سایه توجهات و الطاف الهی و نیز خواست و اراده عمومی مردم که در قالب حضور ومشارکت مستمر ومؤثردر کلیه امور عینیت می یابد.    

واما بعد: